Terapia ręki to wiedza interdyscyplinarna, trudno jest bowiem mówić o rozwijaniu sprawności rąk w oderwaniu od całościowego rozwoju psychomotorycznego.
Sukces w procesie terapii ręki zależy od właściwej oceny problemu, czynników zaburzających pracę ręki jest bowiem bardzo wiele.
Nie zawsze jednak należy ich szukać w samej ręce.
Terapia ręki ma na celu z jednej strony usprawnianie tych funkcji percepcyjno – motorycznych dzięki którym dziecko osiągnie optymalny poziom w zakresie samoobsługi, z drugiej zaś doskonalenie sprawności manualnej i grafomotoryki.
Grafomotoryka (grafika – ,,zapis”; motoryka – zdolność do wykonywania złożonych czynności ruchowych”) to nie tylko akt ruchowy, którego wytworem jest rysunek, czy w innym aspekcie i na wyższym poziomie – tekst pisany. Rysowanie i pisanie to złożone procesy percepcyjno-motoryczne ale także emocjonalne i intelektualne, na które wpływ ma bardzo wiele czynników. To środki komunikacji, z których możemy bardzo wiele odczytać.
Gdy ten istotny element rozwoju i ekspresji dziecięcej osobowości jest zaburzony i utrudnia zabawę oraz naukę, kompleksowy program oceny funkcji ręki pozwala na wstępną diagnozę, rozwiązywanie problemów wychowawczych oraz na usprawnienie i rehabilitację funkcji percepcyjno – grafomotorycznych również z wykorzystaniem sztuki.